Kiedyś miała dosłownie wszystko, traktowana była jak dziecko. Pierwsze dni w schronisku to był dla niej szok. Odmawiała jedzenia, popadła w apatię. Nie ukrywam, że napędziła nam strachu. Jest już dużo lepiej ale ona jest ciągle myślami przy ukochanej Pani. Taki psiak wymaga stałego, bliskiego kontaktu z opiekunem-przewodnikiem. Szukamy jej odpowiedniego domu ale to nie jest łatwe.
Kto nie chciałby takiej wspaniałej suni.